Dentur Avrasya Kabataş İskelesi

Sayelerinde çok keyifli bir boğaz turu deneyimi yaşadık. Personel güler yüzlü, temizlik gayet iyi. Hem İngilizce hem Türkçe anlatım var.

Croisière sur le Bosphore à tarif correct (75 TL par passager). Durée 1heure 45. Vente de produits à consommer sur le bateau (thé...). L'attente de l'embarquement se fait dans un lieu très étroit, un peu désagréable. À faire pour voir la rive orientale du Bosphore. ---- Uygun fiyata (yolcu başı 75 TL) Boğaz turu. Süre 1 saat 45. Teknede tüketilecek ürünlerin satışı (çay...). Uçağa binmek için beklemek çok dar bir yerde yapılıyor, biraz tatsız. Boğaz'ın doğu yakasını görmek için ne yapmalı.

Adalar vapuru için geldik. İstanbulkart geçmiyor. Bekleme alanı yok. Soğukta dışarıda beklemek zorunda kalıyorsunuz. Websitelerindeki saatler yanlış. Kişi başı 200₺ ödedik.

Tekne turu için gittim, satın almadan önce söylenen hizmetlerin yarısı uygulanmadı, müşteri binerken zaten ücretini ödüyor ondan sonra müşteri kaxiklama seansı başlıyor, çay 50, meyve suyu bilmem kaç Tl

Tarifeli sefer saati 13.00 yazıyor diye geldik iptal olmuş süpriz ( büyük ihtimal yolcu az diye ) kalkış saatlerine aldanıp gelmeyin )

Adalar vapuru korkunç kalabalık ve çalışanlar aşırı nezaketsiz. Turistler sigara içmek yasak dememize rağmen içmeye devam ettiler. Vapurda sigara içmenin yasak olduğuna dair hiç bir uyarı levhası göremedik. Çalışanlara söylediğimizde de istediğiniz yere şikayet edin şeklinde lakayt bir cevap aldık. Cimer e şikayet ettim umarım işletmeye gerekli cezai yaptırım uygulanır. İDO dan şaşmamak lazım, bir kez daha anlamış olduk

Arkadaş vapurda tuvaleti kilitlemek nedir. Böyle bir şey varmı. Yazıklar olsun. Çocuk feribotun içinden denize yaptırdık. Çoğu feribota gitti. Mutlumusunuz.. Yazık diyorum. Kınıyorum sizi

1 GÜNÜN HİKÂYESİ Sabahın kör karanlığında başlayan maceramız öğleyin 13 gibi buradan devam ediyordu. Minibüs yolundaki Çemenzar civarındaki yol çalışması trafiği öyle bir kitlemişti ki kendimi keseceğim diye konuşunca oğlum kızdı. Göztepe'den sağa sapıp Güzel Sanatlar Lisesi'nin önünden doğru Ethemefendi'ye çıktık ve Bayar tüneline girme önerisini reddedip direk okula ulaştık. Yağmur daha şiddettini yeni arttırıyordu. Okuldaki görüşmelerimizi yapıp Köşk Fırın'da da kahvaltımızı yapıp minibüsle Kadıköy'e ulaştık. Merdivenköy civarında sokak aralarından işliyordu trafik. Allah 1001 kere belacıklarını versin beya diyorum bu çalışmayı 20 gündür bitiremeyenlerin. Beşiktaş'ta vapurdan inerken demirin üzerinde ayağımın kayıp düşmem kaymaklı ekmeKadayıfı gibi oldu. Sırılsıklam bir vaziyette kendimizi bir taksiye atıp 200 m.yol gidip 70 TL bayılmak sabahki 115 TL den sonra hiç koymadı. Normal şartlarda 80 TL veriyoruz evden okula. Yolun karşısına geçip Hüsrev Gerede caddesinin hemen başındaki Mine müziğe oğlumuzun trombonunu tamir ve bakım için teslim edip çıktık ve az aşağıdaki durakta 26 nolu otobüsü beklemeye başladık. Beşiktaş'ta inmedik Kabataş'a gidelim,oradan Üsküdar'a geçelim diye. Otobüs normal rotası gereği Akaretler yokuşuna sardı fakat sola döneceğine( Bayıldım caddesindeki çalışmadan zaar)sağa dönüp İTÜ MAÇKAMPÜSÜN'ün önünde durdu. Teşvikiye caddesi ,Rumeli, Pangaltı Halaskargazi,Harbiye Cumhuriyet caddeleri derken tekrardan Maçka'ya düştük Kadırgalar yokuşundan doğru Küçükçiftlik parkı(eskinin efsane Lunapark'ı )ve eskİnönü stadyumunun önünden önce Dolmabahçe saat kulesi ve zariflik bakımından Ortaköy camii ile aşık atabilecek Dolmabahçe camiinin önünden geçerek nihayet Kabataş'a vardık. Yıllardan ve yollardan beri Kabataş'a düşmemişti yolumuz Allah'tan 5 dakika sonra Üsküdar motoru vardı ve su dolabına 5 tane 1 lirAtıp suyun gelmesini bekledik ama nafile beklemişiz meğer 1 lira alta düşmüş onu tekrar sallayınca Hamidiye suyumuza kavuştuk. Motorda 2 fincan salep iyi geldi sıcak sıcak çooook şekerli ooohhh. Önümüze çıkan bir tanker yüzünden nerede ise durarak ağır ağır seyrettik salepleri doldurmaya ve içmeye zaman kaldı böylece. Üsküdar'a vardığımızda beni nasıl bir gecenin beklediğini henüz anlayamamıştım ama Marmaray'a eşimle birlikte binip Feneryolu'na vardığımızda ki uzun yıllardan beri eşimle yer6 yolculuğu yapmamıştık onu bu vesileyle de olsa kutluyorum, Feneryolu'nda inip yürümeye başladığımda ayakta bile duramadığımı ve iyice şifayı kapmış olduğumu anladım. İşte uzun bir günün hikayesi.